دنيا

هر گز براي بهره مندي از خوشبختي ، امروز و فردا مكن
فرقي نميکنه گودال آبي کوچک باشي يا دريايي بيکران.زلال که باشي آسمان درتوست
ميوه در انتهاي کمال خود مي افتد برگ در ابتداي زوال خود بنگر تو چگونه مي افتي؟ مانند ميوه سرخ؟ يا مثل برگ زرد؟

زندگي مثل شطرنج
اگه بلد نباشي همه مي خوان اونا بهت ياد بدن...
و اگه بلد باشي همه مي خوان شکستتد بدن......

يادت باشه دنيا گرده,هر وقت احساس كردي به آخر رسيدي شايد در نقطه شروع باشي.!!!

امروز بهترين روز براي من بود چون امروز اولين روز باقيمونده عمر من بود
صميم شبيه ماهي است، گرفتنش آسان و نگه داشتنش دشوار است.

رابطه علمی

امروز اصلا حال پست نوشتن نداشتم ولی یه قضیه ای خیلی جرمو در آورده , اینکه کشورهایی مثل عمان , اندونزی , بنگلادش , اردن , ارمنستان, برزیل , تمام اینها دانشگاه به زبان انگلیسی دارن ولی در تمام ایران به این عظمت یک درس هم در رشته مهندسی به زبان انگلیسی نیست.

روز اول که پیش استادم رفتم یک برگه سئوال جلوم گذاشت و گفت حل کن , باورتون نمی شه چه حسی بهم دست داد. جای اینکه بگه کی اومدی , برنامه درسیت چیه , هدفت چیه , دوست داری مقاله بدی , بعدشم می گه لیسانس ایران تو برنامه ما نبوده ( البته مال آمریکام نیستا ) , البته بگم که این ترمی که من اومده بودم اولین ترمی بود که این سیستم داشت از دیپلم آلمان به مستر تبدیل می شد.

خلاصه ما فقط به خاطر نداشتن رابطه علمی با هیچ دانشگاهی باید در این فقر علمی بمانیم, الان همین رشته ما با عربها ارتباط داره و اونها می تونند مثل آب خوردن بیان اینجا درس بخونن , همان طور که این ترم 14 نفر از برزیل یک ماه گذشته از ترم اومدن اینجا یک سال درس بخونن, همشم دارن عشق و حال می کنن.

حالا هی آقایان بگن ما کشور مستقلی هستیم و به هیچ جایی وابستگی نداریم و خودمان علم تولید می کنیم ...
واقعا متاسفم .....
در حال حاضر قدرت کشور ها به بمب و اسلحه نیست , الان موفقیت در ارتباطات و همکاریهاست ...
همکاری علمی , نظامی , اقتصادی , فرهنگی ....
حتما چند روز دیگه هم می گن ما به توریست احتیاجی نداریم ... ما خودمان از دیدنیهای خودمان دیدن می کنیم.

درس

بعد از اون گندی که من و دامینان د رامتحان میان ترم زدیم قرار شد که من و دامینان با هم بشینیم تعطیلات کریستمس درس بخونیم. دامینان هر روز از مانهایم با بی ام و دو نفرش میومد دانشگاه.
قرار بود 26 دسامبر بیاد اینجا که ما هر چی منتظر بودیم نیمد, فرداشم بهم میل زد که من در بزرگراه تصادف کردم و ماشینم داغون شده.
گفتم اشکال نداره می رم با شانخوان درس می خونم. هر چی زنگ ,میل , جوابی دریافت نشد. امروز کارلس همسایش گفت که با دوچرخه تصادف کرده و به سرشم ضربه خورده.
دوست دختردامینانم که از لس آنجلس اومده رو سرش خراب شده و نمی تونه فعلا درس بخونه. حالا من فعلا تنهایی دارم ادامه می دم .....

زندگی چیست؟

زندگی چیست؟ آیا برای همه، معنای یکسانی دارد؟ آیا همه آن‏را یک‏جور می‏فهمند، می‏بویند، می‏چشند، می‏بینند، لمس کرده و احساس می‏کنند؟ به‏طور حتم این‏چنین نیست. زندگی زورمداران، زورگویان، مستکبران و دیکتاتورها چگونه می‏تواند با زندگی عارفان، صالحان، عاشقان، مردان خدا و صلح‏دوستان یکی باشد؟ اصلاً زندگی انسان‏های عادی هم یک‏جور نیست و هیچ‏کس مثل دیگری زندگی نمی‏کند، حتی اگر شباهت‏های ظاهری داشته باشد، اما چون "دنیای" هرکس با دیگری متفاوت است، پس زندگی‏های متفاوتی تجربه می‏کنند. برای بعضی‏ها، زندگی گردش عقربکِ لحظه‏های عمری است که به‏سرعت یا آهستگی می‏گذرد، اما کنترلی بر آن ندارند و عاقبت، توشه‏ای اندک می‏گیرند یا بهره‏ای فراهم نمی‏کنند؛ یا داستان پرواز به ناکجاآبادی است که اتفاق می‏افتد، بدون تدبیر و خواستة پروازکننده‏ای که نمی‏داند کجا می‏رود و چرا می‏رود، تمامی عمر را در شک و تردید سپری می‏کند، فلسفة آمدنش را نمی‏داند، خودبین و خودمحوری را رمز موفقیت می‏داند ، نسبت به همه‏چیز و همه‏کس بدبین است و پیروزی و موفقیت خویش را در شکست و ناکامی دیگران جستجو می‏کند. بعضی‏ها از زندگی، قفسی از خاطره‏های رنگی و با هزارتویی الوان و پیچ در پیچ ساخته‏اند و تمامی عمر خود را در آن حبس کرده و با خاطره‏های تلخ و شیرینش، دلخوش یا ناخوش‏اند. برای عده‏ای زندگی تنها اشک شمعی است که در حضور پروانه و مهتاب ریخته می‏شود، سایه شبی است که در سحرگاهان در حضور خورشید خودنمایی می‏کند یا رنگ کم‏فروغ و زرد آفتاب در حضور مغرب است، رقص گلبرگی در حضور شبنم یا سعی سالکی است در حضور دل، تا توفیق بودن و درک حضور در کنار عشق را داشته باشند. برخی زندگی را خواب نرم شبدر در دشتی وسیع که پایانش ناپیداست، می‏بینند، یا برای عده‏ای دیگر، یادآور عطر خون گل سرخ در سرزمین شیدایی، عاشقی، شهادت و.....است. گروهی دیگر، شنیدن امواج خروشان دریا، سکوت دلربای کوهستان، آواز پرندگان قبل از طلوع آفتاب، شوق دیدار شقایق در دشت، بوئیدن یاس در کوچه‏باغ‏های زندگی یا حتی خواب سنگین نیلوفر در برکه‏ای تنها را تمامیت زندگی می‏دانند. زندگی هرچه می‏خواهد باشد، یک راه کوتاه حتی به درازای عمر، یک خواب سنگین به عمق شب تار، یک آه و تمنای سالک به بلندای بقا و فنا، یک عبادت به بلندای همت عابد، یک خروش به عظمت راه مجاهد، یک پیام به وسعت آزادی و آزادگی یا یک رؤیا به وسعت دل کودکی یتیم. اما، چه خوش و نیکوست که زندگی با هر تعبیر عارفانه، شاعرانه، فیلسوفانه، بدبینانه، دین‏باورانه، مادی‏گرایانه و...... همه‏چیز دارد و آن‏هایی خوش‏بخت‏ترند که باور کرده‏اند زندگی اگر گل دارد، خار هم باید داشته باشد، اگر لبخند دارد، اشک هم دارد، اگر شادی دارد، غم هم دارد، اگر پیروزی دارد، شکست هم درپی دارد، درواقع، هیچ زندگی‏ای بدون غم و غصه کامل نیست. زندگی را هرطور که می‏خواهیم و دوست داریم یا اعتقاد داریم، ببینیم، اما بدانیم که اگر بتوانیم در شرایط نامطلوب زندگی، خوبی‏ها و خوشی‏های آن‏را به‏یاد آوریم و واکنشی مطلوب و سازنده از خود نشان دهیم، آن‏گاه در مسیر انسانی کامل‏شدن گام نهاده‏ایم. اگر همیشه با شرایط دلبخواه مواجه باشیم و رفتار و کنش مناسب از خود نشان دهیم که هنر نکرده‏ایم، کنش مناسب ما در شرایط نامطلوب است که قدرشناسی ما را از زیبائی‏های زندگی به نمایش می‏گذارد و ما را نزد معبود عزیز می‏کند. اگر کسی بتواند این‏چنین زندگی کند، آن‏گاه مرگ خوبی هم به سراغش خواهد آمد و حتی از مرگ هم احساس شادمانی و رضایت خواهد کرد. مرگی ناخوشایند است که انسان، تنها بدی‏های زندگی را ببیند، اما برای کسی‏که همه چیز زندگی را یک‏جا پذیرفته و از "بودن" لذت می‏برد، درواقع سالک و مبارزی است که خود را برای رفتن آماده می‏کند و حتی چگونه رفتن را هم خودش انتخاب خواهد کرد. به‏قول دون خوان ماتیوس: " مرگ دردناک مرگی است که در بستر به سراغ انسان می آید. وقتی داری مبارزه می کنی، مرگ نه تنها دردی ندارد، که شادی آور هم خواهد بود."

بازی یلدا

بالاخره دست سرنوشت ما را به شرکت به بازی یلدا کشاند.
البته نمی توان دعوت شاهین رو هم رد کرد ولیبازی جالبی هست چون می تونه به یک لوپ بی نهایت تبدیل شه .
بازی ساده هست: کسی شروع می کنه و 5 نکته از چيزهايی که احتمالا خوانندگان وبلاگش در مورد شخصيت او نمی دونند می نويسه و در آخرش هم 5 نفر را معرفی می کنه. اون 5 نفر هم به همين ترتيب 5 نکته از چيزهايی که کمتر کسی در مورد شخصيت اون ها می دونه را می نويسند و هر کدوم 5 نفر ديگه را معرفی می کنند و همين جوری ادامه پيدا می کنه.

1. از وقتی کوچک بودم داییم به من می گفت رضا موتوری ولی من تالا فقط دو بار تو عمرم سوار موتور شدم. موتور سواریم بلد نیستم. اما خیلی دوست دارم یاد بگیرم.
2. آدم خیلی ماجرا جویی هستم و خیلی وقتها این ماجراجویی کار دستم داده. دوست دارم همه چیزو امتحان کنم ولی می دونم مه بعضی چیزارو یک بارهم نمی شه امتحان کرد.
3. از آدمای با جنبه خیلی خوشم میاد و با آدمای خیلی جدی و خوشک حال نمی کنم , به نظرم تو وجود همه یکمی شیطنت و دیوونگی هست .
4. من تا 9 سالگی عکس بازی و توپ بازیو و خاک و خل بازیو و بالای درخت خونه ساختنو اینا رو همه کردم و از درس خوندن حالم بهم می خوره. باور کنین من تا 3 ماه مونده به کنکور کارشناسی اصلا درس نخوندم. یه دفه زد به سرم خوندم اومدم دانشگاه, تو پنج سال دانشگام یادم نمی یاد جز دودره بازیو تقلب کاری کرده باشم. همه درسارو یه شبه. حقیقت اینه که مخ من همه چیزو خیلی سریع یاد میگیره , فقط با یک بار و اگر بخوام به همان سرعت هم فراموش می کنه. من اصلا نمی خوام فوق لیسانس بخونم , اونم ایجا که معروفه پوستتو می کنن ولی مجبور شدم چون را دیگه ای ندارم.
5. هیچ وقت نتونستم درست حسابی بخوابم , از وقتی یادم میاد تو رختخواب وول وول می خوردم تا خوابم ببره, نمی دونم کی می خواد این عادت مسخره من تموم شه

خوب خالا کسایی که براشون نقشه کشیدم

1. کامران
2. احسان
3. عاطفه
4.مهرداد
5.امین
6.علی

The best pics of 2006

click here to download

کوهنوردی

مطمئنا تا حالا شما کوهنوردی رفتین , می دونین واسه بالا رفتن راههای زیادی هست , اولین راهها رو معمولان گوسفندا کشف کردن , بعد از اینکه مدتی انسانها از این راهها رفتن عده ای متخصین متوجه شدن که
میشه راههای دیگری رو هم پیدا کرد و با استفاده ازامکاناتی که داشتن شروع کردن به ساختن راههایی که گوسفندها تا صد سالم به فکرشون نمی رسید چون اولا عقلشون نمی رسید و ثانیا امکاناتشونو نداشتن.

حالا چهارنفر جدید می خوان از این کوه بره بالا , اولیه اون راه گوسفندیه رو میره و همیشه از همون راه میره.
دومی یک بار از گوسفندیه میره دوم از اون جدیده می ره و همیشه از اون جدیده می ره.
سومی یک بار از گوسفندیه میره دوم از اون جدیده می ره و سوم سعی می کنه یه راه جدیدتر پیدا کنه.
چهارمیه از همون اول می ره که راه جدید پیدا کنه بدون اینکه اون دو راه قبلیو بره .